Hazret-i İnsan

Ey insan! Sen, nebâtî cismâniyetin cihetiyle ve hayvânî nefsin i‘tibâriyle sağîr bir cüz’, hakir bir cüz’î, fakir bir mahlûk, zayıf bir hayvansın ki, bütün dehşetli mevcûdât-ı seyyâlenin dalgaları içinde çalkanıp gidiyorsun. Fakat muhabbet-i İlâhiyenin ziyâsını tazammun eden îmânın nûruyla münevver olan İslâmiyet’in terbiyesiyle tekemmül edip, insaniyet cihetinde abdiyetin içinde bir sultansın. Ve cüz’iyâtın içinde bir küllîsin. Küçüklüğün içinde bir âlemsin. Ve hakāretin içinde öyle makamın büyük ve dâire-i nezâretin geniş bir nâzırsın ki, diyebilirsin, “Benim Rabb-i Rahîmim, dünyayı bana bir hâne yaptı. Ay ve güneşi o hâneme bir lâmba ve baharı bir deste gül ve yazı bir sofra-i ni‘met ve hayvanı bana hizmetkâr yaptı. Ve nebâtâtı, o hânemin ziynetli levâzımâtı yapmıştır.” Netice-i kelâm, sen eğer nefis ve şeytanı dinlersen, esfel-i sâfilîne düşersin. Eğer hak ve Kur’ân’ı dinlersen, a‘lâ-yı illiyyîne çıkar, kâinâtın bir güzel takvîmi olursun!

(Osmanlıca Sözler, s.120)

اي انسان! سن، نباتي جسمانيتڭ جهتيله  و حيواني نفسڭ اعتباريله  صغير بر جزء، حقير بر جزؤي، فقير بر مخلوق، ضعيف بر حيوانسڭ كه ، بتون دهشتلي موجودات سيّاله نڭ طالغه لري ايچنده  چالقانوب كيدييورسڭ. فقط محبّت الهيه نڭ ضياسني تضمّن ايدن ايمانڭ نوريله  منوّر اولان اسلاميتڭ تربيه سيله  تكمّل ايدوب، انسانيت جهتنده  عبديتڭ ايچنده  بر سلطانسڭ. و جزئياتڭ ايچنده  بر كلّيسڭ. كوچكلگڭ ايچنده  بر عالمسڭ. و حقارتڭ ايچنده  أويله  مقامڭ بيوك و دائرۀ نظارتڭ كنيش بر ناظرسڭ كه ، دييه بيليرسڭ، ”بنم ربّ رحيمم، دنيايي بڭا بر خانه  ياپدي. آي و كونشي او خانه مه  بر لامبه  و بهاري بر دسته  گل و يازي بر سفرۀ نعمت و حيواني بڭا خدمتكار ياپدي. و نباتاتي، او خانه مڭ زينتلي لوازماتي ياپمشدر.“ نتيجۀ كلام، سن اگر نفس و شيطاني ديڭلرسه ڭ، اسفل سافلينه  دوشرسڭ. اگر حق و قرآني ديڭلرسه ڭ، اعلاي عليّينه  چيقار، كائناتڭ بر كوزل تقويمي اولورسڭ!

Bu içerik sadece 6 Aylık Online Abonelik ve 1 Yıllık Online Abonelik üyeler tarafından okunabilir.
Giriş yap Üye ol