Adalet ve Zulüm

İsm-i Adl’in cilve-i a‘zamından olan kâinâttaki adâlet-i tâmme, umum eşyânın muvâzenelerini idare ediyor ve beşere de adâleti emrediyor. Sûre-i Rahmân’da;  “Göğe gelince, onu yükseltti ve mîzânı (umum kâinâtta adâlet ve dengeyi) koydu. Tâ ki tartıda haddi aşmayın!  Ve tartmayı adâletle dosdoğru yapın, hem tartıda eksiklik etmeyin!” âyetindeki dört mertebeye ve dört nevi‘ mîzâna işaret eden dört def‘a “mîzân” zikretmesi, kâinâtta mîzânın derece-i azametini ve fevkalâde pek büyük ehemmiyetini gösteriyor. Evet, hiçbir şeyde israf olmadığı gibi, hiçbir şeyde de hakîkî zulüm ve mîzânsızlık yoktur.

(Osmanlıca Lem’alar, s.368-369.)

اسم عدلڭ جلوۀ اعظمندن اولان كائناتده كي عدالت تامّه ، عموم اشيانڭ موازنه لريني اداره  ايدييور و بشره  ده  عدالتي امر ايدييور. سورۀ رحمنده ؛  ”كوگه  كلنجه ، اوني يوكسلتدي و ميزاني (عموم كائناتده  عدالت و دنكه يي) قويدي. تاكه  طارتيده  حدي آشمايڭ!  و طارتمه يي عدالتله  طوس طوغري ياپڭ، هم طارتيده  اكسيكلك ايتمه يڭ!“ آيتنده كي درت مرتبه يه  و درت نوع ميزانه  اشارت ايدن درت دفعه  ”ميزان“ ذكر ايتمسي، كائناتده  ميزانڭ درجۀ عظمتنى و فوق العاده  پك بيوك اهمّيتنى كوسترييور. اوت، هيچ بر شيده  اسراف اولماديغي كبي، هيچ بر شيده  ده  حقيقي ظلم و ميزانسزلق يوقدر.

Bu içerik sadece 6 Aylık Üyelik ve 1 Yıllık Online Abonelik üyeler tarafından okunabilir.
Giriş yap Üye ol